Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Βιβλία χωρίς κείμενο και ιδέες για να τα "παίξετε"!


Τα βιβλία χωρίς κείμενο είναι αυτό ακριβώς που λέει το όνομά τους: βιβλία που δεν έχουν λέξεις, ή έχουν ελάχιστες, και έχουν εικόνες. Προτείνονται για παιδιά 3-5 ετών, αλλά μπορεί να τα βρουν ενδιαφέροντα και μεγαλύτερα παιδάκια.
Τα συγκεκριμένα βιβλία μου αρέσουν πολύ γιατί αφήνουν το παιδί να φτιάξει την δική του ιστορία και να δώσει προσοχή στα σημεία που το ενδιαφέρουν. Είναι εντυπωσιακό το πού κολλάει το ματάκι τους και τι διαστάσεις μπορεί να πάρει μια μικρή λεπτομέρεια της εικόνας τελικά.

Πέρα από αυτό, τα βιβλία χωρίς κείμενο βοηθούν πολύ στον εμπλουτισμό του λεξιλόγιο του, και αφού δεν υπάρχει συγκεκριμένη ιστορία το παιδί είναι ελεύθερο να πλέξει με το μυαλουδάκι του ό,τι θέλει, δίνοντας έτσι πολύ χώρο στην ανάπτυξη της φαντασίας! Εξασκούν σχεδόν όλα τα είδη αντίληψης μια και ο τρόπος που θα τα δουλέψουμε με τα παιδιά είναι πολυδιάστατος.


Πώς τα διαβάζουμε;
Ένας καλός τρόπος είναι να καλύπτουμε την επόμενη σελίδα με μια άσπρη Α4 κόλλα ώστε το παιδί να μείνει συγκεντρωμένο σε μία εικόνα και να μην επηρεαστεί από την επόμενη.
Προσωπικά δεν το έχω κάνει αλλά προτείνεται αυτό από κάποιους εκπαιδευτικούς.




Πώς καλλιεργούμε το λόγο;
Φανταστείτε την ομιλία σαν ένα σπίτι... το χτίζουμε σιγά σιγά από τα θεμέλια και μετά προχωράμε στον στολισμό (βαψίματα, πλακάκια κλπ). Ετσι λοιπόν και για να καλλιεργήσουμε την ομιλία ξεκινάμε από τα βασικά και χτίζουμε σιγά σιγά πάνω σε αυτά που έχουμε. Ας το δούμε λίγο πιο αναλυτικά αυτό.

1ο στάδιο: Παιδάκια με μικρό εύρος λεξιλογιου (ή μικρές ηλικίες)
Όταν το παιδί έχει λίγες λέξεις στο λεξιλόγιο του χρησιμοποιούμε απλές φράσεις και ερωτήσεις, όπως
"Τι είναι αυτό;",
"Τι βλέπουμε εδώ;"


Δίνουμε λίγο παραπάνω χρόνο στο παιδί να εκφραστεί ... δεν περιμένουμε γρήγορες απαντήσεις και δεν ειναι αυτός ο σκοπός μας. Αν το παιδί δεν συνεχίσει ή απαντήσει στην φράση μας τότε δίνουμε άλλο ένα στοιχείο... πχ
"Τι κάνει το αγόρι;"
"Πού είναι το σκυλάκι;"


Αν πάλι το παιδί φαίνεται να δυσκολεύεται προσθέτουμε στην φράση μας
"Το αγόρι κάθεται."
"Το σκυλάκι είναι στο σπίτι του"


Ξεκινάμε λοιπόν αρχικά με απλές, μικρές αλλά ολοκληρωμένες προτάσεις που έχουν ρήμα και ουσιαστικό.
 


2ο Στάδιο: Χρησιμοποεί απλες φράσεις
Αφού το παιδί μπορεί να φτιάχνει απλές προτάσεις (ρήμα και ουσιαστικό) και τις χρησιμοποιεί για να περιγράψει την εικόνα τότε προσθέτουμε και επίθετα και αντωνυμίες στις φράσεις μας.
"Το αγόρι κάθεται στην καρέκλα"
"Το σκυλάκι κοιμάται στο σπίτι του"


Όμοια αν το παιδί μπορεί και χρησιμοποιεί μια λέξη προσθέτουμε και εμεις ακόμα μια-δυο λέξεις, χωρίς να ακυρώνουμε αυτό που είπε.
πχ αν πει "Επεσε" θα πούμε "Ω, ναι, το αγόρι έπεσε".....αν πει  "Το αγόρι έπεσε" θα πούμε ''Πω πω το αγόρι έπεσε πάνω στο βράχο"






Προσπαθήστε ανά τακτά χρονικά διαστήματα που παίζετε με το βιβλίο να χρησιμοποιείτε διαφορετικές λέξεις και φράσεις. Με αυτό τον τρόπο το παιδί δεν αποστηθίζει λέξεις, αλλά μαθαίνει να περιγράφει την εικόνα και αυξάνουμε το λεξιλόγιο. Για παράδειγμα:
"Το αγόρι κάθεται στην καρέκλα" γίνεται "Το αγόρι ξεκουράζεται στην καρέκλα." "Το σκυλάται κοιμάται στο σπίτι του" γίνεται "Μέσα στο σπιτάκι είναι ξαπλωμένο ένα σκυλάκι."

Τι ερωτήσεις μπορούμε να κάνουμε;

Ένα στοιχείο που βοηθάει τα παιδιά να νιώσουν άνετα είναι να  κάνουμε σαν να μην καταλαβαίνουμε εμείς την εικόνα. Με αυτό τον τρόπο δίνουμε κάποιο στοιχείο στο παιδί, αλλά έχει και το χρόνο και τον χώρο:
- να λύσει το γρίφο: Μα τι κάνει το αγόρι; 

 - να συνδέσει τις εικόνες: Γιατί νιώθει έτσι;
- να προβλέψει : Αναρωτιέμαι γιατί κοιτάει έτσι; Τι το θέλει αυτό; 
-
να φανταστει: Τι ήχους ακούς;




Αν το παιδί δεν μπορέσει να απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις συνεχίζουμε να το παίζουμε άσχετοι δίνοντας λίγη αλήθεια και λίγο λάθος:
Μήπως κάθεται πάνω στο τραπέζι; Το αγόρι κάπου κάθεται (
η αλήθεια), αλλά σίγουρα όχι στο τραπέζι (το λάθος).

Πώς το κάνουμε πιο ζωντανό/ενδιαφέρον;

Βοηθάει πολύ σε κάθε εικόνα να χρωματίζετε τη φωνή σας, να δείχνετε περιέργεια και ενθουσιασμό... μην το παρακάνετε βέβαια!!! χαχαχχαχαχα
Δειξτε συναίσθημα όποτε ταιριάζει, για παράδειγμα αν στην ιστορία γινει κάτι που δεν το περιμένατε  δείξτε την έκπληξή σας, αν κάτι είναι αστείο γελάστε, κλπ ακόμα και αν το έχετε διαβάσει 1000 φορές... κάθε φορά θα πρέπει να νιώθετε έκπληξη



Πώς θα το ξαναδιαβάσουμε χωρίς να το βαρεθούμε;

Μπορείτε να εστιάζετε σε διαφορετικό αντικείμενο σε κάθε "ανάγνωσμα" του βιβλίου. Αυτόματα αλλάζει και η ουσία της ιστορίας και έτσι δίνουμε άλλη διάσταση και στην εικόνα αλλά και στην ιστορία. Το παιδί βλέπει πως η ίδια εικόνα έχει πολλές ερμηνείες, ότι μπορείς να την δεις και από άλλη οπτική γωνία καλλιεργώντας έτσι και την ενσυναίσθηση.

Nα θυμάστε! Διαβάζουμε όσο το παιδί φαίνεται να το ενδιαφέρει αυτό που κάνουμε! Αν θέλει να κάνει κάτι άλλο, το ρωτάμε για επιβεβαίωση (αν μιλάει) και προχωράμε στη δραστηριότητα που θέλει!

Είναι προτιμότερο αυτά τα βιβλία να τα χρησιμοποιούμε κατά την διάρκεια της ημέρας και όχι το βράδυ για καληνύχτα, που θελουμε να χαλαρώσουμε και να κοιμηθούμε.

Τα βιβλία που προτείνω παραπάνω μπορείτε να τα βρείτε στο διαδίκτυο διότι δεν κυκλοφορούν στην Ελλάδα, αλλά αφού δεν έχουν κείμενο δεν είναι τόσο σημαντικό να έχουν τυπωθεί από ελληνικούς εκδοτικούς οίκους. Τα διάλεξα για την όμορφη εικονογράφηση.



Πάντως εμείς έχουμε και το Κόκκινο βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και μπορείτε να του ρίξετε μια ματιά εδώ.

Σας φιλώ γλυκά!

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Πένι Πέπερ, Σχολικό ημερολόγιο 2017-2018 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο





Φαντάζομαι θυμάστε την Πένι Πέπερ! Αν όχι να σας πω με λίγα λόγια πως είναι ένα 10χρ κορίτσι που θέλει να γίνει ντετέκτιβ και περνάει την μέρα της λύνοντας μυστήρια (διαβάστε τι είχαμε γράψει για το πρώτο της βιβλίο εδώ).
Η Χριστιάννα έχει διαβάσει και τα 3 βιβλία της σειράς και περιμένει με ανυπομονησία το 4ο που θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο (όπως καταλαβαίνετε έπρεπε να ψάξω να την ενημερώσω).
Στο μεταξύ όμως έφτασε στα χέρια μας το Σχολικό ημερολόγιο της Πένι Πέπερ που μόλις κυκλοφόρησε!
Δεν πρόλαβα να σας γράψω για αυτό και η Χριστιάννα το έχει ήδη πάρει και γράφει τις σημειώσεις της καθημερινά!


To ημερολόγιο εκτός από σελίδες με τις ημέρες της εβδομάδας για να γράφεις αναμνήσεις, περιέχει και πολλά παιχνίδια. Σταυρόλεξα, λαβύρινθους, quiz, εικόνες με διαφορές κλπ αλλά επίσης σου υπενθυμίζει καθημερινά τις γιορτές των φίλων σου, τις σημαντικότερες παγκόσμιες ημέρες αλλά και τις σχολικές αργίες!




Είναι ένα πολύ όμορφο δώρο τωρα που ανοίγουν τα σχολεία! Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ.

Εμάς από ό,τι φαίνεται σίγουρα θα μας συντροφεύσει αυτή τη σχολική χρονιά!

Σας φιλώ γλυκά!

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Κόλιν Φίσερ, των Ζακ Στεντζ, Άσλεϊ Έντουαρντ Μίλερ.


Ο Κόλιν, είναι ένα αγόρι στο γυμνάσιο, που εκδηλώνει μια πρωτοφανή άνεση με τις επιστήμες. Κουβαλάει πάντα μαζί του το σημειωματάριο του και την κάρτα που περιέχει απεικονίσεις εκφράσεων προσώπου συνοδευόμενες με τις λέξεις που τις χαρακτηρίζουν κάθε μία. Βλέπετε ο Κόλιν είναι ένα αγόρι με σύνδρομο Άσπεργκερ και του είναι δύσκολο να αντιληφθεί τι εκδηλώνει πχ το χαμόγελο (είναι χαράς ή ικανοποίησης, είναι φιλικό ή γεμάτο εχθρικότητα;) και σίγουρα δεν θέλει να τον αγγίζουν με οποιοδήποτε τρόπο.
Η ζωή στην οικογένεια που ζει ειναι προνομιούχα θα μπορούσε να πει κάποιος. Οι γονείς του τον αγαπούν πολύ, τον στηρίζουν με κάθε δυνατό τρόπο και τον βοηθούν να γίνει ανεξάρτητος πράγμα που τον έκανε να διαμορφώσει ένα ιδιαίτερα δυνατό χαρακτήρα.
Η ζωη στο σχολείο όμως δεν ήταν και η πιο εύκολη για αυτόν. Από τον απλό ήχο του κουδουνιού (του ειναι δύσκολο να διαχειριστεί δυνατούς ήχους) μέχρι τα πειράγματα από τους νταήδες του σχολείου (ειδικά από τον Γουέιν), ο Κόλιν χρειάζεται να δίνει μάχη καθημερινά, ειδικά φέτος που δεν θα έχει την Μαρί, την δασκάλα ειδικής αγωγής που τον βοηθούσε μέχρι τώρα.
Όμως την ημέρα που πέφτει ένας πυροβολισμός στο εστιατόριο του σχολείου και οι καθηγητές ενοχοποιούν τον Γουέιν, τα πράγματα αλλάζουν και από εχθροί, τα δύο αγόρια γίνονται φίλοι, διότι ο Κόλιν είναι σίγουρος για την αθωότητα του Γουέιν ... απλά δεν έχει ακόμα συνδέσει τα στοιχεία. 

Παράλληλα με την αφήγηση διαβάζουμε και τις σημειώσεις του Κόλιν με ιδιαίτερα πρωτότυπες πληροφορίες για διάφορα επιστημονικά θέματα, οι οποίες μας βοηθούν να κατανοήσουμε ακόμα καλύτερα τον πρωταγωνιστή.

Μια πολύ καλογραμμένη περιπέτεια που κρατάει τον αναγνώστη μέχρι το τέλος. Είναι συναρπαστικό και ιδιαίτερα ενδιαφέρον να "ακούς" πώς σκέφτεται και τι νιώθει ένα παιδί με σύνδρομο
Άσπεργκερ. Οι 2 συγγραφείς, Άσλεϊ Έντουαρντ Μίλερ και Ζακ Στεντζ, οι οποίοι έχουν γράψει το σενάριο για τις ταινίες "X-men: η πρώτη γενιά" και "Τhor", κατάφεραν να το αποδόσουν αρκετά καλά μια και έχουν βιώματα απο το κοντινό τους περιβάλλον.

Το βιβλίο αγγίζει πολλά θέματα όπως το bullying σε σχέση με το σχολικό και το φιλικό περιβάλλον, την διαφορετικότητα, την φιλία, την οικογένεια, τον δρόμο προς την ενηλικίωση. 
Τα παιδιά θα αγαπήσουν τον Κόλιν, την εξυπνάδα του, τον τρόπο που συνδέει τις λεπτομέρειες και την σημασία που τους δίνει, και το πώς λύνει τελικά τους γρίφους.
Θεωρώ πως είναι σημαντικό τα παιδιά μας να μαθαίνουν για το διαφορετικό, μια και η γνώση οδηγεί στον σεβασμό. Και αυτό που πετυχαίνει ο Κόλιν Φίσερ είναι οι αναγνώστες να
ταυτίζονται μαζί του. Όπως σημειώνει και ο Άσλεϊ Έντουαρντ Μίλερ στην αρχή του βιβλίου "Η ενσυναίσθηση προέρχεται από ένα μέρος πέρα από την κατανόηση".

Προτείνεται για παιδιά στην ίδια ηλικία του Κόλιν (δηλαδή στο γυμνάσιο) και σίγουρα θα είναι στις πρώτες θέσεις για δώρο σε φίλους μας!

Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα για το βιβλίο δείτε στο site των εκδόσεων Μεταίχμιο εδώ.

Σας φιλώ γλυκά!

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Διαβάσαμε το ... Τόνοι, τόνοι και Τόνι, του Πάνου Χριστοδούλου

 

Ο Τόνι δεν βάζει τόνους.
Μάταια ο δάσκαλος προσπαθεί να του "τονίσει" το πόσο σημαντικοί είναι. Μια μέρα ζήτησε από τον Τόνι να του γράψει μια ιστορία στην πίνακα...



Φυσικά ο Τόνι δεν έβαλε ούτε ένα τόνο στο κείμενο! Ο δάσκαλος δεν άντεξε και έβαλε τις φωνές. "Θέλω τόνους!!!!!"
Ήταν τόσο δυνατές οι φωνές του που τα ψάρια τόνοι τον άκουσαν και νόμιζαν πως τα φώναζε, οπότε βγήκαν απο τον βυθό, μπήκαν από το παράθυρο στην τάξη και προσγειώθηκαν με ορμή πάνω στις λέξεις. Και έγινε το έλα να δεις....



Ένα διασκεδαστικό βιβλίο του Πάνου Χριστοδούλου από τις εκδόσεις Μεταίχιο, που δείχνει με όμορφο τρόπο στα μικρά παιδιά πόσο σημαντικοί είναι οι τόνοι.

Ειδικά τα πρωτάκια μας δεν μπορούν να καταλάβουν ότι οι τόνοι μπορεί να αλλάξουν ακόμα και το νόημα μιας πρότασης. Το ίδιο θέμα είχα και εγώ με την Χριστιάννα μου, πριν 4χρόνια, όταν ήταν πρωτάκι και με είχε απασχολήσει πολύ τότε.
Έτσι κάναμε κάποια παιχνίδια παρόμοια με την φιλοσοφία του βιβλίου για να μπορέσει να αντιληφθεί την σημασία των τόνων.
Πχ της έγραφα μια πρόταση με μια λέξη η οποία είχε νόημα όπου και αν έβαζες τον τόνο και έβλεπε πόσο άλλαζε την πρόταση. Λεξεις όπως γερός- γέρος, χαλιά -χάλια κλπ  μας δώσανε πολλές ώρες γέλιου.  Αν θέλετε να πάρετε και εσείς μερικές ιδέες δείτε την ανάρτησή μας "Παιχνίδια με τόνους...ή Τόνοι τόνοι! Μα πού πήγανε οι τόνοι;"
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το βιβλίο δείτε στο site των εκδόσεων Μεταίχμιο.

Σας φιλώ γλυκά!


Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Διαβάσαμε το ... Ευτυχώς ο μπαμπάς έφερε το γάλα, του Neil Gaiman


Τι σχέση μπορεί να έχουν ένας μπαμπάς που πάει να πάρει γάλα, με έναν στεγόσαυρο που οδηγεί αερόστατο, με ένα ιπτάνο δίσκο μεγάλο σαν γήπεδο, με πιράνχας, με πειρατές και ηφαίστεια που εκρύγνυνται, με φυλές ξεχασμένες στο χρόνο, με πολύχρωμα πόνι.... και αν συνεχίσω θα νομίζετε πως έχω μπερδευτεί πολύ.
Όμως αυτο το βιβλίο του Neil Gaiman τα έχει σχεδόν όλα ...και είναι πολύ αστείο! Το διαβάζαμε με την Χριστιάννα μου στο κρεβάτι της και κοντεύαμε να ξυπνήσουμε τον αδερφό της από τα γέλια!
Είναι αλήθεια πως ο Gaiman είναι ιδιαίτερος και δεν είναι για όλα τα γούστα.
Αλλά αυτή η ιστορία μου κίνησε το ενδιαφέρον απο την στιγμή που διάβασα την περίληψη....

Η μαμά της ιστορίας που λέτε θα έφευγε για ένα συνέδριο και υπενθύμισε στον μπαμπά ορισμένα πολύ σημαντικά πράγματα που έπρεπε να γίνουν όσο έλειπε. Ο μπαμπάς διάβαζε εφημερίδα. Παρόλο που φαινόταν να μην την προσέχει, είχε ακούσει πολύ προσεκτικά αυτά που του είπε και τα επανέλαβε όλα αυτολεξεί.
Δυστυχώς όμως το πρωι είχε ξεχάσει να πάρει γάλα για το πρωινό των παιδιών τους, και έτσι πετάχτηκε μέχρι την γωνία για να το φέρει. Όμως πέρασε αρκετή ώρα (τόση ώστε τα παιδιά να βαρεθούν και να φάνε τα δημητριακά σκέτα, να παίξουν βιολί, να φτιάξουν και να πιουν πορτοκαλάδα)... και κάποια στιγμή ο πατέρας επιστρέφει.... και τότε ξεκινάει να περιγράφει τι συνέβει και του πήρε τόοοοοση ώρα.....


"Ήμουν, που λέτε, πάνω στην άκρη της σανίδας και με περίμενε σίγουρος θάνατος, όταν ξαφνικά μια σκοινένια σκάλα ακούμπησε τον ώμο μου και ακουσα μια βαθιά και βροντερή φωνή να λέει:
ΓΡΗΓΟΡΑ! ΑΝΕΒΑ ΣΤΗ ΣΚΑΛΑ!"

...και εδώ μπαίνουν οι εξωγήινοι, ο στεγόσαυρος, οι πειρατές, τα πιράνχας και πολλά πολλά ακόμα!

Είναι μια ιστορία γεμάτη αφάνταστες ανατροπές και περιπέτεια που κρατάει την ενδιαφέρον σας όπως εσείς θα κρατάτε την κοιλιά σας από τα γέλια
μέχρι το τέλος!

Τώρα αν όλα αυτά έγιναν πράγματι, αυτό θα το κρίνετε εσείς! Εμείς πάντως τον πιστεύουμε!

Στο εισαγωγικό σημείωμα ο συγγραφέας μας λέει πως το συγκεκριμένο βιβλίο το έγραψε από τύψεις για το  "Η μέρα που αντάλλαξα τον μπαμπά μου με δύο χρυσόψαρα", η οποία ειναι η ιστορία ενός αγοριού που καταφέρνει να πραγματοποιήσει μια τέτοια ανταλλαγή. Και αυτό συνεβει γιατί ο μπαμπας του ήταν τόσο "απασχολημένος" να διαβάζει την εφημερίδα του που δεν "πήρε πρέφα" τι έγινε. Ο Gaiman λοιπόν θεωρεί ότι αδίκησε τους μπαμπάδες και αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο στο οποίο ο μπαμπάς κάνει όλα αυτά τα απίστευτα πράγματα που κάνουν και στην πραγματικότητα οι πατεράδες. Στην προκειμένη περίπτωση θα πάρει το γάλα για το πρωινό των παιδιών του. 

Ένα παιχνίδι που παίζαμε με την Χριστιάννα της επόμενες μέρες είναι να φτιάχνουμε τέτοιες ευφάνταστες ιστορίες για πράγματα της καθημερινότητας πχ τι μου ειχε συμβει καθώς μαγείρευα, ή όσο έκανε τα μαθηματά της, ή όταν κάναμε μπάνιο κλπ! 

Είμαι σίγουρη πως θα σας αρέσει πολύ!

Δείτε περισσότερες πληροφορίες στο site των εκδόσεων Παπαδόπουλος εδώ.

Σας φιλώ γλυκά!

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Θα σου χαρίσω τον ήλιο, Τζάντυ Νέλσον



(από το site του εκδότη)
Η Τζουντ και ο δίδυμος αδερφός της, ο Νόα, είναι πολύ δεμένοι μεταξύ τους. Στα δεκατρία τους, ο κλειστός κι απομονωμένος Νόα, που ζωγραφίζει διαρκώς, ερωτεύεται το αγόρι της διπλανής πόρτας, ενώ η ριψοκίνδυνη Τζουντ σερφάρει στα κύματα του ωκεανού φορώντας κατακόκκινο κραγιόν και συνήθως μιλάει για λογαριασμό και των δυο τους. Τρία χρόνια αργότερα, στα δεκάξι τους, η Τζουντ και ο Νόα έχουν αποξενωθεί. Μια απώλεια κι όλα τα μυστικά που είναι πλεγμένα γύρω και μέσα τους, έχουν διαλύσει τη ζωή των διδύμων με διαφορετικό τρόπο για το καθένα. Μέχρι που η Τζουντ θα γνωρίσει έναν αλαζονικό, απρόβλεπτο άντρα, ο οποίος θα αποτελέσει την απροσδόκητη νέα δύναμη που θα αλλάξει και πάλι τις ισορροπίες. Ο Νόα διηγείται την ιστορία των πρώτων χρόνων. Η Τζουντ των κατοπινών. Αυτό που δεν συνειδητοποιούν είναι ότι καθένας γνωρίζει μόνο τη μισή ιστορία κι ότι αν έβρισκαν τον τρόπο να προσεγγίσουν ο ένας τον άλλον, θα μπορούσαν να ξαναφτιάξουν τον κόσμο...


Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Διαβάσαμε το... Όταν μεγαλώσω μπορώ να γίνω και... του Αντώνη Παπαθεοδούλου


Πόσο μου αρέσουν τα δημιουργικά και διασκεδαστικά βιβλία. Και το βιβλίο "Όταν μεγαλώσω μπορώ να γίνω και..." του Αντώνη Παπαθεοδούλου από τις εκδόσεις Ίκαρος είναι σίγουρα ένα από αυτά που κερδίζει άνετα μια θεση στην παραπάνω κατηγορία προτίμησης!
Είναι υπέροχο που τελευταία οι συγγραφείς έχουν δώσει άλλες διαστάσεις και άλλο τρόπο "χρήσης"  των βιβλίων. Έτσι βοηθάνε τα παιδιά να διευρύνουν την δημιουργικότητά τους.

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Όταν έφυγαν τα αγάλματα, της Αγγελικής Δαρλάση



Έχω την εντύπωση πως τελευταία αρκετοί συγγραφείς προσπαθούν να γίνουν πιο προσιτοί στα παιδιά και κάνουν το κείμενο πιο απλό και "μοντέρνο". Προσωπικά μου "ξυνίζει" λιγάκι, αλλά καταλαβαίνω πως ειδικά αυτά τα βιβλία μπορούν να γίνoυν μια πόρτα προς τη φιλαναγνωσία και να προσεγγίσουν κάποια παιδιά που δεν "το χουν" με τα βιβλία.

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Πώς απασχολούμε το μικρό αδερφάκι, όταν το μεγάλο έχει διάβασμα;


Πλησιάζει ο Σεπτέμβρης και σιγά σιγά θα μπούμε σε πρόγραμμα.

Συνήθως μία με δύο βδομάδες πριν την έναρξη του σχολείου (δηλαδή περίπου αρχές Σεπτέμβρη), αρχίζουμε σιγά σιγά να μπαίνουμε στην χειμερινή μας ρουτίνα. Δηλαδή πάμε νωρίτερα για ύπνο κλπ.

Ξεκινάμε τόσο νωρίς γιατί θέλω να μπούμε ομαλά σε αυτή την κατάσταση ώστε να μην έχουμε κλάματα και γκρίνιες.

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Διαβάσαμε το ... Βασιλιάς Φωνακλάς γαλήνη (δεν) βρίσκει, της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου




Σε μια πόλη που την έλεγαν Βροντούπολη,όλοι φώναζαν και τα πάντα γίνονταν με φασαρία τρομερή...
Πρώτος και καλύτερος, ο Βασιλιάς της...
Οι φωνές του, φανταστείτε, έφταναν μέχρι εδώ!
Κάποια μέρα, όμως, αρρώστησε βαριά!
Φοβερός πονοκέφαλος! Και εκείνος, τέζα στο κρεβάτι!
Ένας παλιός το φίλος και η κόρη του, η Γαλήνη,
αναλαμβάνουν δράση...

Θα καταφέρουν άραγε να κάνουν τον καλό τους Βασιλιά 

να χαμογελά και πάλι;

Είναι δύσκολο να αλλάξεις μια συνήθεια. Και όσο πιο μεγάλος είσαι τόσο πιο δύσκολο γίνεται.