Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Παραμυθένια ζώα: Νάρβαλ, o μονόκερος της θάλασσας!



Ένα ζώο μοναδικό κολυμπάει στον Αρκτικό Ωκεανό!


Οι φάλαινες νάρβαλ, ή αλλιώς οι μονόκεροι της θάλασσας είναι ζώα βγαλμένα από τα παραμύθια!

Φάλαινες, με ένα "κέρατο" στο πρόσωπο, μοιάζουν πλάσματα βγαλμένα από παραμύθι κάποιου ευφάνταστου συγγραφέα!

Κι όμως αυτές οι μοναδικές φάλαινες υπάρχουν και είναι πανέρμορφες....

Φτάνουν τα 6 μέτρα και αυτό που προεξέχει δεν ειναι κέρατο, αλλά χαυλιόδοντας, σαν αυτό δηλαδή που έχει ο ελέφαντας και το θαλάσσιο λιοντάρι. Βγαίνει από το στόμα της όπου υπάρχει συγκεκριμένη οπή στα χείλια για να μπορεί να περνάει.Αυτό βέβαια που το κάνει παραμυθένιο είναι ότι είναι στριφογυριστό!


Ο μύθος των Ινουίτ λέει πως μια κοπέλα κυνηγούσε φάλαινες, με ένα μαχαίρι δεμένο σε σχοινί που το είχε τυλίξει στην μέση της. Χτύπησε μία φάλαινα λοιπόν, αλλά το μαχαίρι της κόλλησε πάνω στο ζώο, το οποίο βούτηξε στα βαθιά και παρέσυρε μαζί και την κοπέλα. Εκεί στα βάθυ αυτή μεταμορφώθηκε σε φάλαινα και τα μαλλιά της έγιναν ο χαυλιόδοντα για αυτό και έχει αυτό το σχήμα.


Το γιατί το έχουν είναι ακόμα ένα μυστήριο για τους επιστήμονες. Πιστεύουν πως είναι είτε για να χτυπήσει το θήραμά του, είτε στις περιόδος ζευγαρώματος για να απωθούν τα άλλα αρσενικά. Ο χαυλιόδοντας είναι τόσο ευαίσθητος, που τους επιτρέπει μέσω αυτού να "γευτούν" τον αέρα και την θάλασσα, ώστε να  "διαβάσουν" την θερμοκρασία και την υγρασία του περιβάλλοντος.
 


Ζoυν σε ομάδες και τρέφονται με μικρά ψάρια, γαρίδες, καλαμάρια και σουπιές. Ο χαυλιόδοντας είναι το μοναδικό δόντι που έχουν. Για να τραφούν πλησιάζουν πολύ κοντά στο θήραμα και το ρουφάνε με πολλή δύναμη!
Ζουν εως και 50 χρόνια και θεωρείται είδος υπό εξαφάνιση. Μάλιστα μόνο οι Ινουίτ έχουν άδεια πλέον για να τις κυνηγούν μια και αποτελεί την βασική πηγή τροφή τους.

Το τραγούδι τους μοναδικό και "εξωγίηνο" καιμπορείτε να το ακούσετε εδώ.  

Σας φιλώ γλυκά!



Μερικά sites για περισσότερες πληροφορίεςhttp://www.independent.co.uk
https://cosmosmagazine.com

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Διαβάσαμε το ... "Κι αν πέσεις, θα σε πιάσω", Mark Sperring και Layn Marlow

 Μικρός ή μεγάλος, δυνατός ή αδύναμος, όλοι έχουμε ανάγκη να νιώθουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας στους οποίους μπορούμε ενα στηριχτούμε και να στραφούμε σε μια δύσκολη στιγμή.

Το συγκεκριμένο βιβλίο με πολύ έξυπνο και
έμμεσο τρόπο παρουσιάζει στα παιδιά αυτή την ανάγκη και την ομορφια του να φροντίζεις τον διπλανό σου.


Στην πρώτη σελίδα βλέπουμε το αγόρι που σκύβει κρατώντας στο χέρι του ένα διχτάκι.
"Αυτό το παιδί ποιος θα το προστατεύει;"

"Εγώ", είπε τρυφερά η μητέρα του στην επόμενη σελίδα. "Θα είμαι πάντα δίπλα του να του μαθαίνω να προσέχει και τους κινδύνους του κόσμου να αναγνωρίζει".

Και ακολουθεί η ερώτηση "Και αυτούς τους δυο ποιος θα τους προστατεύει;" ....

...η ιστορία συνεχίζετε μέχρι που την τελευταία απάντηση στην ίδια πάντα ερώτηση τη δίνει το μικρό αγόρι "Εγώ... και αν πέσεις θα πιάσω."




Το δυνατό μήνυμα "φροντίζουμε ο ένας τον άλλο" περνάει αβίαστα μεσα από αυτή την όμορφη μικρή ιστορία.

Η εικονογράφηση είναι μοναδική. Με έντονα, γεμάτα χρώματα, η εικόνα πιάνει και τις 2 σελίδες και σου δίνει την αίσθηση ότι είσαι μέσα της και παρακολουθείς την ιστορία απο κοντά.

Είναι καταπληκτικό βιβλίο ακόμα για τις μικρές ηλικίες (και για μεγαλύτερες, το λάτρεψαν μαμά και Χριστιάννα) με το οποίο μπορείτε να καλλιεργήσετε τον λόγο και να εμπλουτίσετε το λεξιλόγιο του θησαυρού σας.
Ξεκινώντας σταθήκαμε στην πρώτη εικόνα και παρατηρήσαμε τι συμβαίνει. Το αγόρι σκύβει κρατώντας ένα διχτάκι.
- Τι κάνει το αγοράκι;
- Τι κρατάει;
- Γιατί σκύβει άραγε;
- Πού βρίσκεται;
Διαβάζοντας την ερώτηση του βιβλίου, αναρωτηθήκαμε από τι χρειάζεται να το προστετεύσει κάποιος το παιδί;
Το βιβλίο και η απίθανη εικονογράφηση αφήνει πολλά περιθώρια για κουβέντα παρατηρώντας τις εικόνες.

Ένα τρυφερό βιβλίο για τους ανθρώπους που είναι κοντά μας και που φροντίζουν για μας ακόμα και αν δεν το γνωρίζουμε!

Μπορείτε να δείτε περισσότερα για το βιβλίο στο site των εκδόσεων Βιβλιοσκόπιο.

Σας φιλώ γλυκά!

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Ξυπνώντας με χαμόγελα!

Το πρωινό ξεκίνημα, από την ώρα που ξυπνάμε ως την ώρα που φεύγουμε απο το σπίτι για το σχολείο και την δουλειά, είναι μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ημέρας. Τα συνασθήματα και η αίσθηση που δημιουργείται μας ακολουθoύν όλοι μέρα. Είμαι σίγουρη πως και εσείς όταν έχετε ένα δύσκολο πρωινό με γκρίνια και νεύρα σας χαλάει όλη τη διάθεση.

Και είναι τόοοοσο όμορφο να ξεκινάμε ευχάριστα την μέρα μας.
Και ξέρετε κάτι; Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Υπάρχουν μικρές και εύκολες αλλαγές που μπορούμε να κάνουμε για να γίνουν οι μέρες μας πιο όμορφες και να μειώσουμε το άγχος.
Και η οργάνωση είναι το παν! Μην φοβάστε την λέξη. Δεν μιλάμε για στρατιωτική οργάνωση. Δεν θα το άντεχα!
Μιλάμε για μικρά απλά κολπάκια που μας βοηθάνε να γίνονται κάποιες στιγμές τις καθημερινότητάς μας πιο εύκολες!

Aν θυμάστε πριν καιρό είχα μοιραστεί μαζί σας το πώς έχω οργανώσει το εβδομαδιαίο μενού και έτσι είχα απαλλαγεί από τον πονοκέφαλο του "Τι θα μαγειρέψω σήμερα;"

Αυτή τη φορά θα μοιραστώ μαζί σας 4 μικρά και απλά tips για να ξεκινάει η μέρα μας ευχάριστα!

To βασικότερο "κλειδί" για ένα όμορφο πρωινό ξύπνημα τις ημέρες του σχολείου είναι φυσικά ο αρκετός ύπνος.

Κοιμόμαστε νωρίς το πρηγούμενο βράδυ, και το πρωί ξυπνάμε γιατί χορτάσαμε και όχι επειδή πρέπει. Είδα πως η ώρα που ταιριάζει στα παιδιά μου για να ξαπλώνουν τις καθημερινές είναι στις 20:00-20:30. Όταν κοιμούνται αυτή την ώρα το πρωί ξυπνάνε μόνα τους, γύρω στις 7:00, πριν καν παω εγώ!
Βρίσκω ότι έτσι ξεκινάει η μέρα μας πολύ πιο ευχάριστα και ήρεμα.
Κάτι που επίσης βρίσκω πολύ βοηθητικό είναι το πρωινό φως. Οι άνθρωποι είναι "προγραμματισμένοι" να είναι ξύπνιοι όσο υπάρχει φως. Η ομαλή μετάβαση από το σκοτάδι στο φως με την βοήθεια του ήλιου είναι ό,τι καλύτερο και πιο κοντά στο φυσιολογικό για το βιολογικό μας ρολόι (δείτε περισσότερες πληροφορίες για αυτό εδώ και εδώ). Αν μπορείτε να αφήνετε τα παντζούρια ανοιχτά θα δείτε μεγάλη διαφορά στον τρόπο που σηκώνεστε και την διάθεση που έχετε όταν ξυπνάτε.


Κάτι που επίσης λατρεύω είναι οι πρωινές αγκαλιές! Μια και ξυπνάμε νωρίς
και ήρεμα κερδίζουμε λίγο χρόνο για αγκαλίτσες και γλυκόλογα! Η μέρα μας ξεκινάει πολύ γλυκά!

Τέλος κάτι που εμένα με βοηθάει πολύ είναι να ξυπνάω 30 λεπτά πριν τα παιδιά. Εκμεταλλεύομαι αυτόν το χρόνο για να πιω με την ησυχία μου τον καφέ μου, να πλύνω το πρόσωπό μου και να βάλω τις κρέμες μου, να δω τι έχω να κάνω σήμερα, μου δίνω δηλαδή τον χρόνο να ξυπνήσω χαλαρά. Έτσι όταν είναι η ώρα να ξυπνήσουν τα παιδιά μπορώ να αφοσιωθώ εντελώς στις δικές τους ανάγκες χωρίς να πρέπει να σκέφτομαι οτι έχω να ετοιμαστώ και εγώ.

Φυσικά ο κάθε ένα μας είναι διαφορετικός και σίγουρα αυτό που εμένα με βολεύει μπορεί να μην δουλέψει στην δικιά σας περίπτωση. Όμως το να μοιραζόμαστε μικρές ιδέες μπορεί να μας βοηθήσει να τις συνδιάσουμε, να τις προσαρμόσουμε και να φτιάξουμε λύσεις που να ταιριάζουν στην προσωπικότητα μας και στην οικογένειά μας!

Θα χαρώ να ακούσω και δικές σας ιδέες!

Σας φιλώ γλυκά!



Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Διαβάσαμε το ... Όλοι βλέπουμε την ίδια γάτα, Μπρένταν Γουένζελ


Αν σας ρώταγα τι είναι "γάτα" τι θα απαντούσατε; Όχι, κλείστε τα μάτια σας και σκεφτείτε το λίγο.
Φαντάζομαι ανάμεσα σε άλλα που μπορεί να λέγατε θα ήταν και ότι είναι ένα ζώο με απαλό τρίχωμα, που τρίβεται πάνω μας ζητώντας χάδια και γουργουρίζει από χαρά. Τουλάχιστον έτσι την βλέπουμε εμείς.

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Παιχνίδι με τα μόρια!

The Nanoputians (πηγή)
Πρέπει να σας πω πως το πιο αγαπημένο μου μαθήμα στο σχολείο ήταν η φυσική!
Ήμουν σίγουρη πως θα γινόμουν τρελός επιστήμονας και θα ήμουν μονίμως σε ένα εργαστήριο να κάνω πειράματα. Κάτι σαν τον ήρωα του βιβλίου "Το βρήκα!" του Θοδωρή Παπαϊωάννου.

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Γράψε τις καλύτερες ιστορίες, Κρίστοφερ Ετζ

Τα παιδιά έχουν τεράστια φαντασία και την εκδηλώνουν μέσα από τις απίστευτες ιστορίες που σκαρώνουν παίζοντας. Είμαι σίγουρη πως πολλές φορές θα έχετε πει
"Πω πω! Πώς το σκέφτηκε αυτό!"
ή
"Εγώ δεν θα το φανταζόμουν ποτέ!"

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Βιβλία χωρίς κείμενο και ιδέες για να τα "παίξετε"!


Τα βιβλία χωρίς κείμενο είναι αυτό ακριβώς που λέει το όνομά τους: βιβλία που δεν έχουν λέξεις, ή έχουν ελάχιστες, και έχουν εικόνες. Προτείνονται για παιδιά 3-5 ετών, αλλά μπορεί να τα βρουν ενδιαφέροντα και μεγαλύτερα παιδάκια.
Τα συγκεκριμένα βιβλία μου αρέσουν πολύ γιατί αφήνουν το παιδί να φτιάξει την δική του ιστορία και να δώσει προσοχή στα σημεία που το ενδιαφέρουν. Είναι εντυπωσιακό το πού κολλάει το ματάκι τους και τι διαστάσεις μπορεί να πάρει μια μικρή λεπτομέρεια της εικόνας τελικά.

Πέρα από αυτό, τα βιβλία χωρίς κείμενο βοηθούν πολύ στον εμπλουτισμό του λεξιλόγιο του, και αφού δεν υπάρχει συγκεκριμένη ιστορία το παιδί είναι ελεύθερο να πλέξει με το μυαλουδάκι του ό,τι θέλει, δίνοντας έτσι πολύ χώρο στην ανάπτυξη της φαντασίας! Εξασκούν σχεδόν όλα τα είδη αντίληψης μια και ο τρόπος που θα τα δουλέψουμε με τα παιδιά είναι πολυδιάστατος.


Πώς τα διαβάζουμε;
Ένας καλός τρόπος είναι να καλύπτουμε την επόμενη σελίδα με μια άσπρη Α4 κόλλα ώστε το παιδί να μείνει συγκεντρωμένο σε μία εικόνα και να μην επηρεαστεί από την επόμενη.
Προσωπικά δεν το έχω κάνει αλλά προτείνεται αυτό από κάποιους εκπαιδευτικούς.




Πώς καλλιεργούμε το λόγο;
Φανταστείτε την ομιλία σαν ένα σπίτι... το χτίζουμε σιγά σιγά από τα θεμέλια και μετά προχωράμε στον στολισμό (βαψίματα, πλακάκια κλπ). Ετσι λοιπόν και για να καλλιεργήσουμε την ομιλία ξεκινάμε από τα βασικά και χτίζουμε σιγά σιγά πάνω σε αυτά που έχουμε. Ας το δούμε λίγο πιο αναλυτικά αυτό.

1ο στάδιο: Παιδάκια με μικρό εύρος λεξιλογιου (ή μικρές ηλικίες)
Όταν το παιδί έχει λίγες λέξεις στο λεξιλόγιο του χρησιμοποιούμε απλές φράσεις και ερωτήσεις, όπως
"Τι είναι αυτό;",
"Τι βλέπουμε εδώ;"


Δίνουμε λίγο παραπάνω χρόνο στο παιδί να εκφραστεί ... δεν περιμένουμε γρήγορες απαντήσεις και δεν ειναι αυτός ο σκοπός μας. Αν το παιδί δεν συνεχίσει ή απαντήσει στην φράση μας τότε δίνουμε άλλο ένα στοιχείο... πχ
"Τι κάνει το αγόρι;"
"Πού είναι το σκυλάκι;"


Αν πάλι το παιδί φαίνεται να δυσκολεύεται προσθέτουμε στην φράση μας
"Το αγόρι κάθεται."
"Το σκυλάκι είναι στο σπίτι του"


Ξεκινάμε λοιπόν αρχικά με απλές, μικρές αλλά ολοκληρωμένες προτάσεις που έχουν ρήμα και ουσιαστικό.
 


2ο Στάδιο: Χρησιμοποεί απλες φράσεις
Αφού το παιδί μπορεί να φτιάχνει απλές προτάσεις (ρήμα και ουσιαστικό) και τις χρησιμοποιεί για να περιγράψει την εικόνα τότε προσθέτουμε και επίθετα και αντωνυμίες στις φράσεις μας.
"Το αγόρι κάθεται στην καρέκλα"
"Το σκυλάκι κοιμάται στο σπίτι του"


Όμοια αν το παιδί μπορεί και χρησιμοποιεί μια λέξη προσθέτουμε και εμεις ακόμα μια-δυο λέξεις, χωρίς να ακυρώνουμε αυτό που είπε.
πχ αν πει "Επεσε" θα πούμε "Ω, ναι, το αγόρι έπεσε".....αν πει  "Το αγόρι έπεσε" θα πούμε ''Πω πω το αγόρι έπεσε πάνω στο βράχο"






Προσπαθήστε ανά τακτά χρονικά διαστήματα που παίζετε με το βιβλίο να χρησιμοποιείτε διαφορετικές λέξεις και φράσεις. Με αυτό τον τρόπο το παιδί δεν αποστηθίζει λέξεις, αλλά μαθαίνει να περιγράφει την εικόνα και αυξάνουμε το λεξιλόγιο. Για παράδειγμα:
"Το αγόρι κάθεται στην καρέκλα" γίνεται "Το αγόρι ξεκουράζεται στην καρέκλα." "Το σκυλάται κοιμάται στο σπίτι του" γίνεται "Μέσα στο σπιτάκι είναι ξαπλωμένο ένα σκυλάκι."

Τι ερωτήσεις μπορούμε να κάνουμε;

Ένα στοιχείο που βοηθάει τα παιδιά να νιώσουν άνετα είναι να  κάνουμε σαν να μην καταλαβαίνουμε εμείς την εικόνα. Με αυτό τον τρόπο δίνουμε κάποιο στοιχείο στο παιδί, αλλά έχει και το χρόνο και τον χώρο:
- να λύσει το γρίφο: Μα τι κάνει το αγόρι; 

 - να συνδέσει τις εικόνες: Γιατί νιώθει έτσι;
- να προβλέψει : Αναρωτιέμαι γιατί κοιτάει έτσι; Τι το θέλει αυτό; 
-
να φανταστει: Τι ήχους ακούς;




Αν το παιδί δεν μπορέσει να απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις συνεχίζουμε να το παίζουμε άσχετοι δίνοντας λίγη αλήθεια και λίγο λάθος:
Μήπως κάθεται πάνω στο τραπέζι; Το αγόρι κάπου κάθεται (
η αλήθεια), αλλά σίγουρα όχι στο τραπέζι (το λάθος).

Πώς το κάνουμε πιο ζωντανό/ενδιαφέρον;

Βοηθάει πολύ σε κάθε εικόνα να χρωματίζετε τη φωνή σας, να δείχνετε περιέργεια και ενθουσιασμό... μην το παρακάνετε βέβαια!!! χαχαχχαχαχα
Δειξτε συναίσθημα όποτε ταιριάζει, για παράδειγμα αν στην ιστορία γινει κάτι που δεν το περιμένατε  δείξτε την έκπληξή σας, αν κάτι είναι αστείο γελάστε, κλπ ακόμα και αν το έχετε διαβάσει 1000 φορές... κάθε φορά θα πρέπει να νιώθετε έκπληξη



Πώς θα το ξαναδιαβάσουμε χωρίς να το βαρεθούμε;

Μπορείτε να εστιάζετε σε διαφορετικό αντικείμενο σε κάθε "ανάγνωσμα" του βιβλίου. Αυτόματα αλλάζει και η ουσία της ιστορίας και έτσι δίνουμε άλλη διάσταση και στην εικόνα αλλά και στην ιστορία. Το παιδί βλέπει πως η ίδια εικόνα έχει πολλές ερμηνείες, ότι μπορείς να την δεις και από άλλη οπτική γωνία καλλιεργώντας έτσι και την ενσυναίσθηση.

Nα θυμάστε! Διαβάζουμε όσο το παιδί φαίνεται να το ενδιαφέρει αυτό που κάνουμε! Αν θέλει να κάνει κάτι άλλο, το ρωτάμε για επιβεβαίωση (αν μιλάει) και προχωράμε στη δραστηριότητα που θέλει!

Είναι προτιμότερο αυτά τα βιβλία να τα χρησιμοποιούμε κατά την διάρκεια της ημέρας και όχι το βράδυ για καληνύχτα, που θελουμε να χαλαρώσουμε και να κοιμηθούμε.

Τα βιβλία που προτείνω παραπάνω μπορείτε να τα βρείτε στο διαδίκτυο διότι δεν κυκλοφορούν στην Ελλάδα, αλλά αφού δεν έχουν κείμενο δεν είναι τόσο σημαντικό να έχουν τυπωθεί από ελληνικούς εκδοτικούς οίκους. Τα διάλεξα για την όμορφη εικονογράφηση.



Πάντως εμείς έχουμε και το Κόκκινο βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και μπορείτε να του ρίξετε μια ματιά εδώ.

Σας φιλώ γλυκά!

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Πένι Πέπερ, Σχολικό ημερολόγιο 2017-2018 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο





Φαντάζομαι θυμάστε την Πένι Πέπερ! Αν όχι να σας πω με λίγα λόγια πως είναι ένα 10χρ κορίτσι που θέλει να γίνει ντετέκτιβ και περνάει την μέρα της λύνοντας μυστήρια (διαβάστε τι είχαμε γράψει για το πρώτο της βιβλίο εδώ).
Η Χριστιάννα έχει διαβάσει και τα 3 βιβλία της σειράς και περιμένει με ανυπομονησία το 4ο που θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο (όπως καταλαβαίνετε έπρεπε να ψάξω να την ενημερώσω).
Στο μεταξύ όμως έφτασε στα χέρια μας το Σχολικό ημερολόγιο της Πένι Πέπερ που μόλις κυκλοφόρησε!
Δεν πρόλαβα να σας γράψω για αυτό και η Χριστιάννα το έχει ήδη πάρει και γράφει τις σημειώσεις της καθημερινά!


To ημερολόγιο εκτός από σελίδες με τις ημέρες της εβδομάδας για να γράφεις αναμνήσεις, περιέχει και πολλά παιχνίδια. Σταυρόλεξα, λαβύρινθους, quiz, εικόνες με διαφορές κλπ αλλά επίσης σου υπενθυμίζει καθημερινά τις γιορτές των φίλων σου, τις σημαντικότερες παγκόσμιες ημέρες αλλά και τις σχολικές αργίες!




Είναι ένα πολύ όμορφο δώρο τωρα που ανοίγουν τα σχολεία! Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ.

Εμάς από ό,τι φαίνεται σίγουρα θα μας συντροφεύσει αυτή τη σχολική χρονιά!

Σας φιλώ γλυκά!

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Κόλιν Φίσερ, των Ζακ Στεντζ, Άσλεϊ Έντουαρντ Μίλερ.


Ο Κόλιν, είναι ένα αγόρι στο γυμνάσιο, που εκδηλώνει μια πρωτοφανή άνεση με τις επιστήμες. Κουβαλάει πάντα μαζί του το σημειωματάριο του και την κάρτα που περιέχει απεικονίσεις εκφράσεων προσώπου συνοδευόμενες με τις λέξεις που τις χαρακτηρίζουν κάθε μία. Βλέπετε ο Κόλιν είναι ένα αγόρι με σύνδρομο Άσπεργκερ και του είναι δύσκολο να αντιληφθεί τι εκδηλώνει πχ το χαμόγελο (είναι χαράς ή ικανοποίησης, είναι φιλικό ή γεμάτο εχθρικότητα;) και σίγουρα δεν θέλει να τον αγγίζουν με οποιοδήποτε τρόπο.
Η ζωή στην οικογένεια που ζει ειναι προνομιούχα θα μπορούσε να πει κάποιος. Οι γονείς του τον αγαπούν πολύ, τον στηρίζουν με κάθε δυνατό τρόπο και τον βοηθούν να γίνει ανεξάρτητος πράγμα που τον έκανε να διαμορφώσει ένα ιδιαίτερα δυνατό χαρακτήρα.
Η ζωη στο σχολείο όμως δεν ήταν και η πιο εύκολη για αυτόν. Από τον απλό ήχο του κουδουνιού (του ειναι δύσκολο να διαχειριστεί δυνατούς ήχους) μέχρι τα πειράγματα από τους νταήδες του σχολείου (ειδικά από τον Γουέιν), ο Κόλιν χρειάζεται να δίνει μάχη καθημερινά, ειδικά φέτος που δεν θα έχει την Μαρί, την δασκάλα ειδικής αγωγής που τον βοηθούσε μέχρι τώρα.
Όμως την ημέρα που πέφτει ένας πυροβολισμός στο εστιατόριο του σχολείου και οι καθηγητές ενοχοποιούν τον Γουέιν, τα πράγματα αλλάζουν και από εχθροί, τα δύο αγόρια γίνονται φίλοι, διότι ο Κόλιν είναι σίγουρος για την αθωότητα του Γουέιν ... απλά δεν έχει ακόμα συνδέσει τα στοιχεία. 

Παράλληλα με την αφήγηση διαβάζουμε και τις σημειώσεις του Κόλιν με ιδιαίτερα πρωτότυπες πληροφορίες για διάφορα επιστημονικά θέματα, οι οποίες μας βοηθούν να κατανοήσουμε ακόμα καλύτερα τον πρωταγωνιστή.

Μια πολύ καλογραμμένη περιπέτεια που κρατάει τον αναγνώστη μέχρι το τέλος. Είναι συναρπαστικό και ιδιαίτερα ενδιαφέρον να "ακούς" πώς σκέφτεται και τι νιώθει ένα παιδί με σύνδρομο
Άσπεργκερ. Οι 2 συγγραφείς, Άσλεϊ Έντουαρντ Μίλερ και Ζακ Στεντζ, οι οποίοι έχουν γράψει το σενάριο για τις ταινίες "X-men: η πρώτη γενιά" και "Τhor", κατάφεραν να το αποδόσουν αρκετά καλά μια και έχουν βιώματα απο το κοντινό τους περιβάλλον.

Το βιβλίο αγγίζει πολλά θέματα όπως το bullying σε σχέση με το σχολικό και το φιλικό περιβάλλον, την διαφορετικότητα, την φιλία, την οικογένεια, τον δρόμο προς την ενηλικίωση. 
Τα παιδιά θα αγαπήσουν τον Κόλιν, την εξυπνάδα του, τον τρόπο που συνδέει τις λεπτομέρειες και την σημασία που τους δίνει, και το πώς λύνει τελικά τους γρίφους.
Θεωρώ πως είναι σημαντικό τα παιδιά μας να μαθαίνουν για το διαφορετικό, μια και η γνώση οδηγεί στον σεβασμό. Και αυτό που πετυχαίνει ο Κόλιν Φίσερ είναι οι αναγνώστες να
ταυτίζονται μαζί του. Όπως σημειώνει και ο Άσλεϊ Έντουαρντ Μίλερ στην αρχή του βιβλίου "Η ενσυναίσθηση προέρχεται από ένα μέρος πέρα από την κατανόηση".

Προτείνεται για παιδιά στην ίδια ηλικία του Κόλιν (δηλαδή στο γυμνάσιο) και σίγουρα θα είναι στις πρώτες θέσεις για δώρο σε φίλους μας!

Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα για το βιβλίο δείτε στο site των εκδόσεων Μεταίχμιο εδώ.

Σας φιλώ γλυκά!

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Διαβάσαμε το ... Τόνοι, τόνοι και Τόνι, του Πάνου Χριστοδούλου

 

Ο Τόνι δεν βάζει τόνους.
Μάταια ο δάσκαλος προσπαθεί να του "τονίσει" το πόσο σημαντικοί είναι. Μια μέρα ζήτησε από τον Τόνι να του γράψει μια ιστορία στην πίνακα...



Φυσικά ο Τόνι δεν έβαλε ούτε ένα τόνο στο κείμενο! Ο δάσκαλος δεν άντεξε και έβαλε τις φωνές. "Θέλω τόνους!!!!!"
Ήταν τόσο δυνατές οι φωνές του που τα ψάρια τόνοι τον άκουσαν και νόμιζαν πως τα φώναζε, οπότε βγήκαν απο τον βυθό, μπήκαν από το παράθυρο στην τάξη και προσγειώθηκαν με ορμή πάνω στις λέξεις. Και έγινε το έλα να δεις....



Ένα διασκεδαστικό βιβλίο του Πάνου Χριστοδούλου από τις εκδόσεις Μεταίχιο, που δείχνει με όμορφο τρόπο στα μικρά παιδιά πόσο σημαντικοί είναι οι τόνοι.

Ειδικά τα πρωτάκια μας δεν μπορούν να καταλάβουν ότι οι τόνοι μπορεί να αλλάξουν ακόμα και το νόημα μιας πρότασης. Το ίδιο θέμα είχα και εγώ με την Χριστιάννα μου, πριν 4χρόνια, όταν ήταν πρωτάκι και με είχε απασχολήσει πολύ τότε.
Έτσι κάναμε κάποια παιχνίδια παρόμοια με την φιλοσοφία του βιβλίου για να μπορέσει να αντιληφθεί την σημασία των τόνων.
Πχ της έγραφα μια πρόταση με μια λέξη η οποία είχε νόημα όπου και αν έβαζες τον τόνο και έβλεπε πόσο άλλαζε την πρόταση. Λεξεις όπως γερός- γέρος, χαλιά -χάλια κλπ  μας δώσανε πολλές ώρες γέλιου.  Αν θέλετε να πάρετε και εσείς μερικές ιδέες δείτε την ανάρτησή μας "Παιχνίδια με τόνους...ή Τόνοι τόνοι! Μα πού πήγανε οι τόνοι;"
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το βιβλίο δείτε στο site των εκδόσεων Μεταίχμιο.

Σας φιλώ γλυκά!